Вступ. Фактори, що відповідають за ефективну взаємодію між представниками різних культур, вивчали численні дослідники протягом останніх десятиліть. Такий інтерес викликаний зростаючою тенденцією до глобалізації, оскільки це означає збільшення кількості контактів у багатьох сферах, таких як міжнародна політика, бізнес, торгівля, освіта та багато інших. Тому ті, хто задіяні у міжнародних комунікаціях за своєю професією, повинні мати певні здібності та володіти необхідними знаннями, які допоможуть їм розвинути специфічні навички для успішного спілкування. Діагностика крос-культурної компетентності особистості надає важливу інформацію професіоналам, відповідальним за підбір персоналу у сфері міжнародних відносин Проаналізувати та структурувати ці вміння, знання та навички є метою даного дослідження. Методи. Для досягнення поставленої мети було проаналізовано відмінності в теоретичних визначеннях та концептуалізації структури міжкультурної компетентності. Розглянуто узагальнення його компонентів і зроблено висновки про взаємодію цих компонентів та як вони впливають на поведінку особистості, дії та результати. Результати дослідження та їх обговорення. Аналізовано концептуальну модель міжкультурної компетентності, що складається з дев’яти елементів. У різних джерелах подібні конструкції позначалися різними термінами. Однак на основі численних досліджень стало можливим створити структуру міжкультурної компетентності, яка показує співвідношення когнітивних знань, здібностей, установок, рис, робочих і поведінкових навичок під час міжкультурного спілкування. Культурний досвід і знання іноземної мови також сприяють міжкультурній ефективності, рівень якої можна виміряти. Результати вимірювань поділяють на зовнішні та внутрішні. Зовнішні результати включають поведінкові результати та результати адаптації до міжкультурного середовища, участі в ньому та демонстрації належної поведінки
культура; компетентність; навички; ставлення; вміння; ефективність; взаємодія
[1] Abbe, A., Gulick, L.M., & Herman, J.L. (2007). Cross-cultural competence in Army leaders: A conceptual and empirical foundation. Arlington: US Army Research Institute for the Behavioral and Social Sciences.
[2] Ang, S., Dyne, L. Van Koh, C., Ng, K.-Y., Templer, J.K., Tay, C., & Chandrasekar, N.A. (2007). Cultural intelligence: Its measurement and effects on cultural judgment and decision making, cultural adaptation, and task performance. Management and Organization Review, 3, 335-371. doi: 10.1111/j.1740-8784.2007.00082.x.
[3] Aririguzoh, S. (2022). Communication competencies, culture and SDGs: Effective processes to cross-cultural communication. Humanities and Social Sciences Communications, 9, article number 96. doi: 10.1057/s41599-022-01109-4.
[4] Arredondo, P., Toporek, R., Brown, S., Jones, J., Locke, D.C., Sanchez, J., & Stadler, H. (1996). Operationalization of the Multicultural Counseling Competencies. Journal of Multicultural Counseling and Development, 24(1), 42-78.
[5] Barzykowski, K., & Majda, A., Przyłęcki, P., & Małgorzata, S. (2019). The cross-cultural competence inventory: Validity and psychometric properties of the Polish adaptation. PLoS ONE, 14. doi: 10.1371/journal.pone.0212730.
[6] Black, J.S., & Gregersen, H., (1999). The right way to manage expats. Harvard Business Review. Retrieved from https://hbr.org/1999/03/the-right-way-to-manage-expats.
[7] Deardorff, D.K. (2006). Identification and assessment of intercultural competence as a student outcome of internationalization. Journal of Studies in International Education, 10(3), 241-266. doi: 10.1177/1028315306287002.
[8] Earley, P.C., & Ang, S. (2003). Cultural intelligence: Individual interactions across cultures. Palo Alto: Stanford University Press.
[9] Earley, P.C., & Peterson, R.S. (2004). The elusive cultural chameleon: Cultural intelligence as a new approach to intellectual training for the global manager. Academy of Management Learning and Education, 3, 100-115. doi: 10.5465/AMLE.2004.12436826.
[10] Fantini, A.E. (1995). Language, culture and world view: Exploring the nexus. International Journal of Intercultural Relations, 19, 143-153.
[11] Gompert, D.C., Lachow, I., & Perkins, J. (2005). Battle wise: Gaining advantage in networked warfare. Washington, DC: National Defense University, Center for Technology and National Security Policy. Journal of Managerial Psychology, 25(8), 810-828.
[12] Hannigan, T.P. (1990). Traits, attitudes, and skills that are related to intercultural effectiveness and their implications for cross-cultural training: A review of the literature. International Journal of Intercultural Relations, 14(1), 89-111. doi: 10.1016/0147-1767(90)90049-3.
[13] Harrison, J.K., Chadwick, M., & Scales, M. (1996). The relationship between cross-cultural adjustment and the personality variables of self-efficacy and self-monitoring. International Journal of Intercultural Relations, 20(2), 167-185. doi: 10.1016/0147-1767(95)00039-9.
[14] Raj, A., & Yinglu, W. (2021) Cross-cultural competence development for business students. Journal of Teaching in International Business, 32(2), 103-108, doi: 10.1080/08975930.2021.1987021.
[15] Ren-Zhong, P., Chongguang, Zh., & Wei-Ping, W. (2020). Visualizing the knowledge domain of intercultural competence research: A bibliometric analysis. International Journal of Intercultural Relations, 74, 58-68.
[16] Shaffer, M.A., Harrison, D.A., Gregersen, H., Black, J.S., & Ferzandi, L.A. (2006). You can take it with you: Individual differences and expatriate effectiveness. Journal of Applied psychology, 91(1), article number 109. doi: 10.1037/0021-9010.91.1.109.
[17] Sorrel, M.A., García, L.F., Aluja, A., Rolland, J.P., Rossier, J., Roskam, J.P., & Abad, F.J. (2021). Cross-cultural measurement invariance in the personality inventory for DSM-5. Psychiatry Research, article number 304.
[18] Tarique, I., & Weisbord, E. (2013). Antecedents of dynamic cross-cultural competence in adult third culture kids (ATCKs). Journal of Global Mobility: The Home of Expatriate Management Research, 1(2), 139-160. doi: 10.1108/JGM-12-2012-0021.
[19] Thornson, C.A., & Ross, K.G. (2010). Interim construct validation report for the DLO research initiative. (Technical report prepared for the Defense Equal Opportunity Management Institute [DEOMI], Patrick AFB, FL). Orlando: Cognitive Performance Group.
[20] Ting-Toomey, S., & Kurogi, A. (1998). Facework competence in intercultural conflict: An updated face-negotiation theory. International Journal of Intercultural Relations, 22(2), 187-225. doi: 10.1016/S0147-1767(98)00004-2.
[21] Van der Zee, K.I., & van Oudenhoven, J.P. (2001). The multicultural personality questionnaire: Reliability and validity of self and other ratings of multicultural effectiveness. Journal of Research in Personality, 35(3), 278-288. doi: 10.1006/jrpe.2001.2320.
[22] Wang, Y.W., Davidson, M.F., Yakushko, O.F., Savoy, H.B., Tun, J.A., & Bleiern, J.K. (2003). The scale of ethnocultural empathy: Development, validation, and reliability. Journal of Counseling Psychology, 50(2), 221-234. doi: 10.1037/0022-0167.50.2.221.
[23] Webster, D.M., & Kruglanski, A.W. (1994). Individual differences in need for cognitive closure. Journal of Personality and Social Psychology, 67(6), 1049-1062. doi: 10.1037/0022-3514.67.6.1049.